Bu sokağın kalabalığı hiç bitmedi.
Ne zaman bir komşu oturur şu Celal Emminin taş duvarına,
hemen başka komşular gelirler muhabbete ve konuşmaya.
Komşular evinde bunalınca sanki bir nefes bir hava alırlar burada.
Bu hiç değişmedi, bu sokağın kaderi oldu yıllarca.
Rahmetli Midiha abbamı hatırlarım bu sokak başında.
Evde bunalınca soluklanırdı tam sokağın ortasında.
Sağa sola bakınır sanki laflayacak birilerini arardı gözleri.
Hele bir gaynanası Ümüs ana vardı ki taaa ötaaçedeki gızlarına buradan bağırırdı."Ihbaaooll